بگذارآرزوی تو درسر بپروریم
هرچند دربرابرت ازخاک کمتریم
گاهی اگرمقابل تو راست گشته ایم
فواره ایم ماودر آخرنگون سریم
گرچشم پاک لازمه ی خوب دیدن است
مشتاق روی خوب تو بادیده ی تریم
 این رسم دوستی است که جان را فدا کنیم
امکان ندارد این که به جزتو به سر بریم
هرلحظه با نبودن تو عین مردگی است
مابی تو ای بهار درختان بی بریم
ماغافلیم گرچه تو مشتاق تر به ما
براین گناه خویش چه عذری بیاوریم

                                                      عماد